‘Verlies hoort bij het leven’
Omgaan met rouw en verlies is extra moeilijk voor mensen met een beperking. Consulent levensvragen Ina (67) stond cliënten en medewerkers van Gors gehandicaptenzorg ruim 20 jaar bij. Vandaag is Ina’s laatste werkdag. Daarna gaat ze met pensioen. Aan Carolien (50) de taak om Ina’s werk voort te zetten.
Carolien:
‘De dood is niet de enige vorm van verlies’
Carolien:
‘De dood is niet de enige vorm van verlies’
Ina: ‘Ik was een beetje bang dat mijn baan zou verdwijnen na mijn pensioen. Dit was namelijk eerst helemaal geen baan. Ik ben ooit begonnen als begeleider en ik bleek een talent te hebben voor het bijstaan van mensen die een verlies meemaakten. Dat bleek zo waardevol dat er een functie voor gemaakt is, die ik zelf heb ingevuld. Ik ben zo blij dat Carolien mijn werk overneemt.’ Carolien: ‘Bij rouw en verlies is het makkelijk om aan de dood te denken, maar er zijn veel meer vormen van verlies. Stel je voor dat je een beperking hebt en heel graag kinderen wil, maar het kan niet. Dat is ook een vorm van verlies. Of iemand met niet-aangeboren hersenletsel die zichzelf opnieuw moet uitvinden en veel dingen niet meer kan. Daar komt rouw bij kijken.’
Een dagje meelopen met Ina en Carolien op de werkvloer? Eerste week, laatste week →
Een dagje meelopen met Ina en Carolien op de werkvloer? Eerste week, laatste week ↓
Ina: ‘Ik heb door de jaren heen veel verschillende cliënten, maar ook medewerkers geadviseerd. Als mensen in een groep wonen, hebben ze een hechte band. Wanneer iemand overlijdt, is dat voor iedereen, ook medewerkers, een groot verlies. Ik ging dan langs met mijn koffer vol boeken, knuffels en andere attributen om mensen uitleg te geven en ze te steunen. Ik heb ook veel levensverhalen met cliënten geschreven. Verlies hoort bij het leven, maar hoeft niet overheersend te zijn. Wat heeft iemand nog meer betekend en gedaan? Als mensen beseffen dat rouw de achterkant van liefde is, ontstaat er veel ruimte en begrip. Ik spreek dan ook nooit van rouwverwerking, maar van verweving in het leven.’ Carolien: ‘Ik neem de materialen van Ina over, maar voeg ook mijn eigen creativiteit toe. Ina deed veel met taal. Ik houd van visualiseren en heb bijvoorbeeld 2 kistjes gemaakt, 1 voor verdriet en 1 voor mooie herinneringen. Die helpen cliënten omgaan met hun verlies.’ Ina: ‘Een bijzonder moment in mijn werk was het begeleiden van iemand bij euthanasie. Ik heb een christelijke achtergrond en had niet gedacht dat ik zoiets ooit zou doen. Maar het zorgvuldige proces samen met het expertiseteam Palliatieve zorg Gors, het bijzondere afscheid dat hij kon nemen van zijn vrienden en familie en de rust die het hem gaf, hebben ontzettend veel indruk gemaakt.’ Carolien: ‘Dat zijn intieme, eerlijke momenten. En dat is mooi, maar ook zwaar aan het werk. Ina heeft zoveel kennis. Gelukkig mag ik haar soms nog bellen met vragen.’
Ina:
‘Als je weet dat rouw de achterkant van liefde is, komt er ruimte’
Ina:
‘Als je weet dat rouw de achterkant van liefde is, komt er ruimte’
Als ik met pensioen ben …
Ina:
‘... dan zijn er nog zoveel dingen om te doen! Ik ga meer tijd aan mijn familie besteden. Gitaarspelen en zingen met mijn kleindochters, wandelen in de natuur met mijn man. Ik kan van alles bedenken, maar eerlijk is eerlijk: ik ga het werk missen.’
Carolien:
‘... dan kijk ik graag terug op een betekenisvolle baan. Ik hoop dat ik dan de rust kan vinden om te genieten van kleine dingen met kinderen en kleinkinderen die gelukkig zijn. Maar dat staat nog ver van mij af nu net ik net gestart ben met deze nieuwe uitdaging!’
Lees de vorige pagina: ◄ 5x tips voor snel kiezen en handelen
