‘Het draait bij ons om kansen’
Zestien jaar geleden kreeg Ruud (65) tijdens het hardlopen een idee: een werkplek opzetten voor mensen die tussen wal en schip vallen. Om ze weer een kans te geven in de samenleving. Zo ontstond Stichting Ruud’s Rugzak. Als Ruud met pensioen gaat, neemt Erskine (52) het directeursstokje van hem over.
Ruud:
‘Belangrijker dan alle protocollen: wees eerlijk, wees jezelf’
Ruud:
‘Belangrijker dan alle protocollen: wees eerlijk, wees jezelf’
Ruud: ‘Ik werkte in de zorg, maar zag dat er voor een bepaalde groep geen passend zorgaanbod was. Zelf heb ik een passie voor motoren en zo kwam ik op het idee van een werkplaats. Het sleutelen aan de motoren is hier niet het doel. Het is een middel om structuur, zelfvertrouwen en vaardigheden te ontwikkelen.’ Erskine: ‘Veel van onze assistenten, zo noemen we de mensen die hier sleutelen, hebben te maken gehad met een onverwachte wending in hun leven. Zij hebben een beperking gekregen door een ongeluk of een ziekte. Of zijn ernstig beschadigd geraakt door pestgedrag. Ze zijn zichzelf daardoor kwijtgeraakt en moeten zichzelf heruitvinden. Daar helpen wij bij. Elke assistent heeft een eigen verhaal. Maar er zijn wel overeenkomsten. Neem niet-aangeboren hersenletsel. In het begin zijn mensen onder de indruk van wat hen is overkomen. Daarna maken ze stappen vooruit. Maar op een gegeven moment staan ze stil. Dan realiseren ze zich: vroeger komt niet meer terug.’
Ruud: ‘Precies. Dan moet je leren dat je tevreden moet zijn met wat je nog hebt. Accepteren. Bij Ruud’s Rugzak benaderen we verlies en verandering vanuit mogelijkheden. Wij vragen: wat kun je wél? Wat is je droom? Een voorbeeld: een van onze assistenten was vroeger motorrijinstructeur. Na een herseninfarct ging dat niet meer. Hij omschreef dit als “een levend verlies van zichzelf”. Met hulp van een van onze collega’s is hij overgestapt: hij is nu buschauffeur. Hij heeft de regie op zijn leven teruggepakt. ’
Een dagje meelopen met Ruud en Erskine op de werkvloer? Eerste week, laatste week →
Een dagje meelopen met Ruud en Erskine op de werkvloer? Eerste week, laatste week →
Erskine: ‘Ruud is anders dan ik en andersom. Wat ons verbindt, is dat we op dezelfde manier naar mensen kijken. We richten ons allebei op mogelijkheden, niet op beperkingen. We zoeken naar kwaliteiten en hoe iemand verder kan groeien. Dat deed ik ook in mijn vorige baan, als assistent- en keeperstrainer bij de KNVB. Ik heb van Ruud geleerd dat je geen achtergrond in de zorg hoeft te hebben om betekenisvol te kunnen zijn in dit werk.’ Ruud: ‘ Onze kracht is dat we oprechte aandacht hebben voor iedereen. Interesse tonen. Dan hoor je ook de dingen die nog niet gezegd kunnen worden. En veel belangrijker dan alle protocollen: wees eerlijk, wees jezelf, en maak het vooral niet moeilijker dan het is.’ Erskine: ‘Daar wil ik aan toevoegen: wij denken niet in hokjes. Onze assistenten zijn 150 heel verschillende individuen. Iedereen werkt hier met elkaar. Ze mogen zijn wie ze zijn. In de veilige omgeving die wij creëren, ontstaat vanzelf verbinding tussen de mensen.’ Ruud: ‘Als ik met pensioen ga, draag ik niet alleen mijn functie over maar vooral een gedachtegoed. In zestien jaar hebben we een eigen manier van werken ontwikkeld. Ik wil dat die methodiek bewaard blijft. Daarom doet de Erasmus Universiteit Rotterdam er nu onderzoek naar.’ Erskine: ‘De visie verandert niet. Tegelijkertijd wil ik zoeken naar nieuwe verbindingen, bijvoorbeeld tussen zorg, onderwijs, sport en maatschappelijke ontwikkeling. Maar altijd met als uitgangspunt: de mens staat voorop.’
Erskine:
‘We kijken naar wat iemand wél kan’
Erskine:
‘We kijken naar wat iemand wél kan’
Als ik met pensioen ben …
Ruud:
‘… dan wil ik reizen. Ik ga thuis ook zeker sleutelen aan motoren. Maar ik wil vooral onder de mensen blijven komen. Ruud’s Rugzak heeft nooit als werk gevoeld en na mijn pensioen heb ik ook geen werk. Zo zie ik het. Het werk vindt mij dan wel weer.’
Erskine:
‘… dan wil ik gewoon leuke dingen doen. Ik denk dat ik me als vrijwilliger zal inzetten. Om maatschappelijk te kunnen bijdragen. Dat is namelijk precies wat ik nu zo mooi vind aan mijn werk.’
Lees de vorige pagina: ◄ 5 tips over hoe een ander te ondersteunen
